Хармөөг

Хүн л битгий муулаарай хүүхдүүдээ

2016 оны 09-р сарын 10 Нийтэлсэн Хармогү
За та нар минь сайн сууцгааж байна уу? кк Энэ блогчин хэмээх нөхдүүдэд уулзаж, танилцаж найзууд болох зохидоггүй үйлдэл байгаа юм даа. Уулзчихаараа л бичлэгээ бичиж, блогчин байхаа больчихдог гэм байна ☺ Би чинь нээрээ хүн мүн муулна гэсэн ойлголт байхгүй, ээжийн дэргэд хүн муулж сонсогдвол хэмх загнуулдаг хүн шүү дэй. Гэтэл хөгширөөд ч тэр үү бүр өөрийн эрхгүй хүн муулмаар санагдаад байх болжээ хаха. Нэг их сайхан муулж аваад хөлсөө гаргаад амарчихмаар ч юм шиг санагдаад тэсэхгүй байсан тул хөөрхий блогдоо л атаманы хувьд хөндлөн давхиж орж ирлээ. За тэгээд хүний амьдрал ч сонин шүү дээ. Хүүхэд байхдаа цэвэрлэгч хийж үзэхийг мөрөөддөг байлаа. Машаан угаалгын газар ажиллахыг хүсдэг байлаа. Юм юм хийж үзэх хүсэлдээ хөтлөгдөн өнөөдрийг хүртэл элдэв бусын ажлыг хүний өөрийн нутаг гололгүй л хийж ирлээ. Энэ зун ямартаа зүгээр суухаар гээд зүлгэдэг ажил хийнгээ бас ганц хоёр зорилгоо биелүүлээд буцах санаатай хоёр дугаарын хайрт нутаг япондоо хүрээд ирэв. Хэлгүй усгүй нэг юмтай оноогдоод хоёулхнаа ажиллах боллоо. Насаар уг нь эгч юм, үзсэн зовлон туулсан амьдрал нь ухаан суувал суухаар л зүдэргээтэй байж, уг нь сэтгэл нь дажгүй ч юм шиг санагдсан юм. Чадахаараа тусаллаа, орчуулагч хийлээ, тэнэгтсэн үед нь бас засаж орчуулга хийнэ, хэдэн японоос өмөөрнө, мөнгө зээлнэ, хааяа уух идэх юмаар дайлна /өртэй болохоор нь өрөвддөг байхгүй юу чааваас/... Гэтэл өнөөх маань.... Хоол голно оо. Үхрийн мах алга гэж ярваганаж байснаа, үхрийн мах өгөхөөр давс соусных нь амтгүйг гайхаж шалчиганана. Дугуй унаж чадахгүй, хобби сонирхол гэж тэр хүнд байхгүй, ганцаараа унтаж чадахгүй л гэнэ, нэг баярлаж үхэх гэж байсан хүнээ маргааш нь муулаад л явчихна... Хамгийн муухай нь хүнд ерөөсөө талархаж мэддэггүй. Энгийн үед энэ хүн ингэж туслах албагүй гэдгийг ердөө ч ухамсарлахгүй, тийм учраас хүн бүр түүнд туслах ёстой юм шиг боддог. Үгүй тэгээд хүн өөрийнх нь төлөө юм хэлж байхад ердөөсөө сонсохгүй, за өөрийнхөө тухай ярьж байсан ч сонсохгүй дээ, ер нь хүн юм хэлж байхад сонссон ч ойлгодоггүй юм шиг байгаа юм. Өндгийг баруун, махыг зүүн талд гээд хэлсэн ч за гэчихээд эсрэгээр нь тавих жишээний, тэгээд хэлэхээр уурлах жишээний... Хэлгүй байж ядаж хүний нэрийг цээжилчихгүй буруу хэлнэ, хажууд нь нэрийг нь асууна, тэгснээ бас таг хэлгүй хүн ирсэн чинь “ядаж наад хүнийхээ нэрийг цээжлээч” гэж мэгээд лекц тавиад наачихна аа... Хамгийн инээдтэй нь гэвэл өөртөө хэтэрхий дуралчихсан. Чөлөөт цагаараа өөрийнхөө зургийг үзэх дуртай, ямар ч залууг өөртөө дурласан болгож бодох чадвартай, өөртөө дэндүү итгэлтэй... ФБ дээр оруулах зургаа сонгож өдөржин бодол болдог, тэгээд оруулахдаа надаас юу гэж тайлбар бичихээ асуудаг... Ер нь тэгээд хэцүү дээ... Өдий насанд ингэж амьдрахыг нь харахад гунигтай л санагдах юм. Гэвч хүн хүний амьдрал өөр өөрийн замаар явдаг жамтай тул би шүүмжлэхийг хүсээгүй юмаа. Зүгээр л аймаар гоё муулж кайф авмаар санагдсан юм хаха. Үнэндээ бол намайг 2 хоног яваад ирэхэд миний бүх оймсыг өмсөөд хиртэй хувцасныхаа сагсанд хийсэн байсанд нь миний дургүй маш их хүрсэн л дээ. Бас ажлынхандаа монгол хоол хийж өгье гэж хэлчихээд чухам л цуйван, бууз хийх болоод би банш хуушуур хийхээр ажлаа хувааж авснаа маргааш нь гэнэт хэдэн монгол залуу ирэх болсон чинь уулзах гэж ажлаасаа чөлөө аваад, өдөржин амарч байж хийчихгүй “ганцаараа яаж хийх юм” гэдэг өнөө л нэг нийтийн эзэмшил болсон эргүү аашаа гаргаад, би өдрийн 12 цаг ажиллаж байж амралтын хоёрхон цагтаа бүхнийг амжуулах хэрэгтэй болж, бас болоогүйээ гэнэт ааш нь хувираад буузаа хийхээ больчихсон нөгөөхийг нь би хийгээд л... Тэр үед үнэхээр дургүй хүрсэн юм аа. Тэгээд лаг инээдтэй, маш их хоол байсан болохоор буузаа жигнэхээ болиод хөлдөөсөн юм л даа. Тэгсэн өрөөнөөс гарснаа нөгөө найзууддаа “Намайг байхгүй болохоор буузаа жигнээгүй байна өө. Бусад хоолоо сая хийгээд амсуулчихлаа...” хохохо гоё уу айн. Өөрөө хийсэн юм шиг чааж өгнө шдээ. Гол нь бууз жигнэхэд тэр хамаагүй л байхгүй юу кк. Аа тэгснээ маргааш нь “ажлынхандаа монгол хоол хийж өгөв” гэдэг зурагтай пост шахаад л тэ... Хүмүүс чинь ер нь тэгэж амьдардаг юм билээ. Гэхдээ үнэнээ л хэлье. Би өөрийн гэсэн сонирхолгүй, татагдах зүйлгүй, улаан машаан, бүхнээр хангагч нөхрөөс өөрийг мөрөөдөж чаддаггүй бүсгүй хүнийг хэзээ ч хүндлэхгүй. Чи хэзээ нэгэн цагт уншаад намайг харааж магадгүй. Харин би намайг зарчмаасаа хазайж хүн муулахад хүргэсэн чамайг хараасан болохоор адилтай адил биз дээ. Хүмүүсийн үгийг сайн сонсож яваарай. Ухаан муутай хүмүүст ер нь гайгүй хүмүүсийн үгээр хүн болох нэг л боломж үлдсэн байдаг юм шүү. Би цаашдаа хүн муулахгүй гэж тангаргалж байна, тангаргалж байна ☺ Үүү ёстой сайхан болчихлоо кк. Уг нь нээх сайхан уужуу, хүлээцтэй, ухаалаг гоё нэг тийм аниа нар байдаг даа. Тийм аниа нар шиг баймаар байх юм. Даанч тэсэхгүй чаддагсан бол гараа хумиж байгаад дургүй хүргэсэн хүнээ гусаад хаячихмаар ч юм шиг эсэргүү зан дотроос хатгаад байхаар цохиж чадахгүй юм аа гэхэд бичиж орхих юм. Удахгүй айлын эхнэр болоод хөөрхөн маамаатай болчихвол аяндаа намбатай болох байхаа тиймээ. За та нар минь хүн л бага муулаарай. Ер нь хүн муулах шиг муухай юм байхгүй шүү /УИХ-н сонгуулийн сургуулиас.../

Учир нь би түүнд хайртай юм...

2016 оны 03-р сарын 08 Нийтэлсэн Хармогү

Өчигдөр оройноос бүх зүйл ахин гэрэлтэж эхэлсэн. Улсынхаа дуурийн театрын урдуур өнгөрөхдөө урьдын адил сэтгэл хөдлөн хэсэг ширтэж, гэрлэн дохион дээр байдаг хөтлөлцчихсөн ногоон хосуудыг харж инээмсэглээд л, өнгөрч байгаа бүх хүн хөөрхөн харагдаад, ялангуяа бяцхан хүүхдүүд дэндүү өхөөрдөм санагдаад л...

Энэ амьдрал миний л амьдрал учраас би юу юуны түрүүнд өөрийнхөө хүслийг л дагахыг хичээдэг. Бүх зүйл дээр би эхлээд “Чи хүсч байна уу? Үгүй юу?” гэдгийг өөрөөсөө асуудаг.Гэхдээ би ганц л зүйл дээр өөрийн хүслийг хоёр дугаарт тавьсаар ирсэн. Энэ бол хайр дурлал... Эр хүн өөрийн хайртай эмэгтэйтэйгээ л үүрд хамтдаа амьдрах хэрэгтэй гэсэн үзэл бодол төрөхөд минь дагалдаж ирсэн. Тэгээд ч тэр үү би хэн нэгэнд хайртай гэж араас нь гүйж, чиргүүцэлдэх утга бүхий кодоор программчлагдаагүй бололтой байдаг юм. Намайг гэх хүнийг сонирхон харж, намайг гэж анхаарч буй нэгнийг л зөвхөн анхаарч мэддэг байсан. Би өөрөө хэчнээн хайртай байлаа ч хэрэв тэр хүн хүсэхгүй бол хэзээ ч өөрийгөө түрүүнд тавихгүй, зөвхөн тэр хүний хүслээр бүхнийг хийхэд бүрэн бэлтгэгдсэн гэж ойлгож болно. Хайргүй хүнтэйгээ мэдээж би хамт байж чадахгүй, ойртохыг ч хүсэхгүй. Хайртай болоод л алхам алхамаар ахиж байгаа юм. Харин тэр хүн гэнэтхэн л надад хайргүй болох юм бол би хайртай гэж араас нь чаргууцалдахгүй л хүн юм. Зөвхөн тэр хүнийг бодсондоо л...

Миний худалдаж авсан нөхөр гэдэг өгүүллэгийг уншиж байхдаа эр хүний тэнэгийг, бас өөрөөсөө хүсэл мөрөөдлөөсөө ч илүү нэгнийг хайрласан эм хүний тэнэгийг гайхан шагширч, хэсэгтээ л хоосорсон бүрхэг мэдрэмжээр гуниглан алхаж билээ. Гэвч би өөрөө тийм биш гэж үү? хэмээн гэнэт өөрөөсөө асуумаар санагдлаа... Тийм... Би тэр хүнийг орхиж чадна. Явуулж чадна. Үнэхээр өөр нэгэнд хайртай болчихвол тэр хүний төлөө алга болж чадна. Гэхдээ харин гол дүрийн эмэгтэй шиг үхлээ хүлээн, өдөр бүрийг гуниглан амьдрахгүй байх. Хийж бүтээн, бусдын төлөө, өөр аз жаргалтай зүйлээр хайрыг нөхөж дүүргэхийн төлөө утга учиртай амьдарсаар дуусах байх аа.

Гэхдээ “чамгүйгээр... чадахгүй....” гээд үнэхээр надад л хайртай гэдгээ мэдэрч л байвал, хайрлаж чадна гэж итгэж л байвал нэгэнт ганцхан байсан хайраа өгсөн түүнийгээ хэзээд уучлах болно. Хэзээд итгэх болно. Хэзээ ч буцаад ирсэн инээмсэглэн хүлээж авах болно. Тэр л биш бол өөр хэн ч биш гэж нэгэнт сэтгэлдээ шийдсэн болохоор тэгэж чадна... Би бүхнийг өөрийнхөө төлөө хийх болно. Гэхдээ хайр сэтгэлийн шийдвэрийг бол түүний төлөө л гаргах болно... Учир нь би түүнд хайртай юм... 

Хөөрхий эмзэглэл...

2016 оны 03-р сарын 06 Нийтэлсэн Хармогү

Хүүхэд насанд суусан эмзэглэл арай хүчтэй байдаг шиг санагддаг уу? Би уг нь нэлээн хөлдүү л дээ. Айхтар эмзэглэсэн юм шиг ярьж чадах ч баргийн зүрхний угт хүрч эмзэглэхгүй... Гэхдээ л бас мартахгүй кк.

10 жилд байхад дуу хөгжмийн багшаар бишгүүр заалгах гээд хичээлийн дараа нэг удаа очив оо. Үлээвэр найрлын ангийн хөвгүүд дөнгөж бэлтгэл тараад гарч ирж байсан үе. Уг нь манай доод ангийн хөвгүүд л дээ. Тэгсэн намайг хараад багшийгаа харамласан уу яасан нэг нэгээрээ түлхээд, өөдөөс хаалгаар цохиод нэг их өвтгөж билээ. Багш “за миний охин ороод ир” гэхээр нь нүдний нулимсаа барьж, хоолойгоо засаад л инээгээд яваад орсон. Ахиад ирээрэй гэхэд нь айгаад даанч очиж чадаагүй... Агаадаа нэг удаа хэлж үзсэн. Тэр үед 16-р сургуулийн атамануудтай нийлдэг, тв-н од, манай сургуулийнхнаас ч олон найзтай байсан. Тэгээд "агаа нь очно оо" гэсэн мөртлөө дараа нь “заааа тиймэрхүү юмнаас болж хөвгүүд хоорондоо муудаж болохгүй...бла бла” гээд л өнгөрсөн дөө.

Дараа жил нь урлагийн үзлэгт аманхуур тоглож, аварга хөгжимчин болов оо. Нэг хичээлд орох гээд өмнөх ангийг гарахыг хүлээгээд гутлаа ширтчихсэн зогсож байсан чинь судалтай өргөн өмд урд хүрч ирээд “Энэ нөгөө аманхуур тоглодог Пи..а мөнө үү?” гэж билээ. Би царайг нь харахыг хүсээгүй юм. Харчихвал насаараа тэр хүнийг үзэн ядах юм шиг санагдаад. Гэхдээ тэр өмдийг дараа нь харсан л даа. Өмссөн хүнийг нь ч... Тэр царайг мартдаггүй байсан. Тэгсэн оюутан болоод ахтай нэг сургуульд ороод найз болчихсон явж байсан, хөөрхий ккк.

Эмэгтэй хүнийг хүндэлдэггүй хүүхдүүд, хүмүүс олон байна даа. Том болоод өөрчлөгддөг, ухаан суудаг ч гэсэн өөрчлөгдөөгүй хүмүүс ч байсаар л байна. Машин бариад явж байхад салаавч гаргадаг, шүлсээ хаядаг, автобусанд чихэлдээд бараг л дээр гараад хэвтчихнэ... Тэгээд дандаа л юм бүхний түрүүнд хараадаг, муухайгаар хэлдэг...

Огтоос гэм хийгээгүй, эмэгтэй хүн болж төрснийхөө төлөө л ийм доромжлолуудыг алхам тутамдаа амсах ёстой байдаг юм болов уу? Монголд... Эрэгтэй найзууд нь найз найз гэж байснаа боломж гарахад хүч хэрэглэх гэж дайрна. Тэр үед бас л хамгаалах хүнгүй... Эрчүүд нь эрчүүддээ итгэж эмэгтэйдээ бурууг өгнө. Өөрөө зүв зүгээр байгаагүй, бараг л дуртай байсан болж хувирна. Эцэгтээ хэлж өтөл насанд нь зовоохыг хүсэхгүй тул нуугаад л өнгөрнө. Эцэст нь эмэгтэй хүн ахиад л ганцаараа... 100 хувь миний буруу байсан ч үхэлдэн тэмцэлдэж, намайг өмөөрөх эр хүн энэ хорвоо дээр байдаг болов уу? Кинон дээр ч яахав байдаг л даа...

Хэнд ч хэлэхийг хүсдэггүй, хэлчихвэл ахиад л доромжлогдох гэж байгаа юм шиг санагддаг дурсамжууд байдаг. Гэхдээ одоо надад байхгүй боллоо. Одоо ингээд зүгээр л мартаад тэр үеүүдийг дурсахдаа мушийх болно. Өч төчнөөн зовлон бэрхшээл хүний амьдралд байна. Тэр бүхний хажууд энэ эмзэглэлүүд юу юм бэ? Юу ч биш... 

8 жилийн дараа...

2016 оны 03-р сарын 06 Нийтэлсэн Хармогү

Хүйтэн байна. Халуун цай аяга аягаар нь залгилавч даарсаар л байна. Ядарч байна. Хийх ажилгүй, оюун тархиа зовоох юу ч үгүй атал ядарсаар байна. Зовхио ч даахгүй, биеэ ч даахгүй, сүүлийн хэд хоног надад хань болж буй том бамбаруушийнхаа цээжийг дэрлэн харанхуй шөнө бүрийг өнгөрөөнө. Түүнд өгсөн нэрэндээ би одоо дургүй. Гэвч өгсөн нэрээ өөрчилж чадах биш дээ. Хоосон жингүйдсэн залхмаар утгагүй энэ зүүднээс хурдхан сэрэх юмсан гэж залбиран гуйна. Гэтэл үнэндээ хөөрч, мөрөөдөн догдолсон урт хугацааны хуурамч зүүднээс  дөнгөж сэржээ гэдэгтээ итгэхийг хүсэхгүй нь... Бүх зүйл сайхан болно. Болдог... Болсоор ч байсан.

Бамбаруушныхаа тухай нээрээ ярьж өгөх үү? Найз маань одоогоос 8 жилийн өмнө надад дараа жилийн төрсөн өдрөөр чинь том бамбарууш авч өгнө өө гэж хэлж билээ хэхэ. Тэгээд би дараа жил нь горьдоод л байлаа. Найз маань өгсөнгүй. Бид хоёр хилийн дээс алхаж хоёр тивд салж одоцгоолоо. Инээдтэй шүү. Тэрийг санаад л гомдоод байсан юм бол байхгүй шүү дээ. Тэгсэн хэрнээ мартаагүй л байгаа юм кк. Энэ жилийн төрсөн өдрөөр найз минь гэнэт “нөгөө бамбаруушаа авах уу?” гэдэг байгаа. Гэнэтхэн шүү дээ... Бүр гайхаш тасраад “Нөгөө юу” гэсэн чинь “Тийм” гэв кк. Ингээд л би нэг том бамбарууштай болов оо. Өөрийнхөө гарыг бамбаруушныхаа гаранд дэрлүүлнэ. Тэгээд өөрөө бамбаруушныхаа гарыг дэрлэнэ. Нөгөө гараа цээжин дээр нь тавиад суганд нь шургах шахам тэврээд л унтаж өгнө. Заримдаа нуруугаа харуулаад араасаа тэврүүлж байгаа юм шиг дулаахан унтана. Үүр цүүрээр бол дээр нь л хэвтэж байна даа. Тэр гэхдээ эмэгтэй л дээ хэхэ. Эрэгтэй нь их царай муутай байсан болохоор найз маань голсон гэсэн. Энэ надад цагаа олж ирсэн бэлэг шүү. Их ханьтай, шөнө намайг айдсаас хамгаалаад байх шиг байдаг юм. Түүнийг хэн гэдэг гээч? Цасхан... 

Үзэгдэл төгсөнө...

2016 оны 02-р сарын 28 Нийтэлсэн Хармогү

Хэзээ хүнтэй сууж, хэзээ маамаатай болохоо ч мэдэхгүй юм байж жирэмсний хувцас цуглуулж, хүүхдийн хувцас харсан хүн... Тэрийгээ хэрэглэх ч юм уу даа? 

Бүсгүй хүн зовох гэж л төрдөг мөрдөг гээд нэг балай шүлэг хаагуур яваад байлаа? Тэр ер нь үнэн шүлэг байж. Нэгэнт л зовохоос хойш өөрийн дураар зовсон нь дээр. Нэг хуурамч хүний итгэл, сэтгэлийн  ташууранд ороолгуулж зовлон эдлэж амьдраад юу хийх вэ? Харин ч нэг бус олон хүний төлөө өөрийгөө зориулж, бусдад сайн үйл хийж, ганц биеэр орчлон хорвоог туулбал зохилтой санагдах болов.

Эх үрийн хайр ганцхан уучлалын үг дутсанаас болж хагацдаг бил үү? Үгүй шүү дээ. Эх үрийн хайр энэ хорвоогийн хамгийн агуу нь... Энэ хайрыг хэмжээс болгон ирээдүйд амьдралд минь уусах хэн нэгнийг сонгохыг хүссэн. Тэр агуу хайрын хаа ч хүрдэггүй юм байх... Хамаагүй л дээ. Хаа ч хүрэхгүй гэдгийг нь би мэднэ. Гэхдээ хагаст нь ч болов хүрчих байх гэж итгэсэн.

Ижий минь намайг чи хариулт мөнгөө өгсөнгүй гэж зэмлэж байгаагүй бөгөөд өгөөгүйг мэдсэн ч уучлал гуй гэж шаардаж байсангүй. Харин би хар нүхэнд ороод энэ бүхнийг харсан мэт хэзээ ч ээжийнхээ хариулт мөнгийг  авч үзсэнгүй. Ижий бид хоёрын амьдрал иймэрхүү аар саар зүйлд итгэл, сэтгэлээ үрэн таран хийх өчүүхэн байгаагүй болохоор өнөөдөр би өөр нэгний шальдар бульдар сэтгэлийн хирийг тоолгүй өнгөрсөндөө буруутан болчихов уу?

Сэхээний тасагт хэвтэж буй жаахан эмээгээ, өөрөө өвгөн болсон ч ижийгээ сахин олон сахиур шахцалдсан умгархан өрөөнд ядарч суугаа аавыгаа, аль бүхний түрүүнд гүйж, байгааг нь зохицуулж, байхгүйг нь нөхөж, насаараа л зүтгэсэн ижийгээ би бодож байна. Гэр бүл шиг сайхан зүйл энэ хорвоод байдаг юм уу? Харин ийм гэр бүлийг ахин цогцлоох зориг надад алга... Одоо байгаа гэр бүлдээл бүх хайраа зориулж, жүжиг жаргах цагт хамтдаа хөшигний ард үлдэнэ. Хоёрдугаар үзэгдэл гэж байхгүй ... Аан нээрээ тийм. Ямар ч дур булаам, сайхан  ....... хүнийг  хараад үзэн ядах сэтгэл минь дүрэлзэж байгаад талахрмой.

Бүсгүй хүн...

2016 оны 01-р сарын 21 Нийтэлсэн Хармогү

Хүн хүний харах өнцөг харилцан адилгүй... Хосуудын харах өнцөг ямар байх ёстой бол? Адилхан байсан нь дээр үү? Аль эсвэл өөр байсан нь хэрэгтэй юу?  

 Дэлгэрэнгүй»

Удаан уулзсангүй...

2015 оны 10-р сарын 01 Нийтэлсэн Хармогү
Сүүлийн сар хачин янзын завгүй өдрүүд байлаа... Бодол санаа хүртэл хутгалдаж орхижээ... Дэлгэрэнгүй»

Сарын ДАЙСАН...

2015 оны 08-р сарын 22 Нийтэлсэн Хармогү
Ухаарсан нь... Дэлгэрэнгүй»

Утастайййййййййй ч болоосоййй дрн дшн дрн дшн

2015 оны 08-р сарын 15 Нийтэлсэн Хармогү
Чихэвчээ аваад байгалийн, хүүхдийн, хүмүүсийн ярилцах, инээлдэх дуу чимээг сонсоод, тархиа амраагаад, зүгээр л орчноо мэдрээд явах сайхан л даа. Гэхдээ одоо байдал өөр байна... Дэлгэрэнгүй»

Хамаг амьтан амгалан байх болтугай...

2015 оны 08-р сарын 10 Нийтэлсэн Хармогү
Сая гэнэт ийм юм болоод... Дэлгэрэнгүй»

Үнэн мяа гар

2015 оны 08-р сарын 09 Нийтэлсэн Хармогү
Өөрийгөө мяалсымөө яады Дэлгэрэнгүй»

Зүүдний дарамт...

2015 оны 07-р сарын 30 Нийтэлсэн Хармогү
элийрсиймөө Дэлгэрэнгүй»

Айдас...

2015 оны 07-р сарын 27 Нийтэлсэн Хармогү
Айдас ч гэх юм уу? бас л нэг бусдад таалагдахгүй бол гэсэн тэнэгтэл ч юм уу? Дэлгэрэнгүй»

Зальцбургт аялсан тэмдэглэл-4 /Hallstatt-Salzwert/

2015 оны 07-р сарын 23 Нийтэлсэн Хармогү
За нэг юм аялалаа дуусгая аа кк Дэлгэрэнгүй»

Дурлалд сохорсон Дувамөөг

2015 оны 07-р сарын 18 Нийтэлсэн Хармогү
Нэээх гоё, тэр хүний тухай бодоход л.... Дэлгэрэнгүй»